W południowo-zachodnich Chinach paleontolodzy natknęli się na skamielinę pradawnego żółwia, który nie miał skorupy. Pozostałości nieznanego dotychczas gatunku, nazwanego Eorhynchochelys sinensis, rzucają światło na to, jak współczesne żółwie rozwinęły swoje charakterystyczne cechy.

Jest kilka kluczowych cech, które sprawiają, że żółw to żółw. Przede wszystkim jego skorupa, ale także jego bezzębny dziób. Nowo odkryta skamielina żółwia, licząca sobie 228 milionów lat, poszerza naszą wiedzę na temat tego, jak żółwie rozwinęły swoje charakterystyczne cechy.

Znaleziona skamielina wskazuje, że stworzenie miało blisko dwa metry długości. Miało dziwne, podobne do dysku ciało i długi ogon, a przednia część jego szczęk rozwinęła się w dziwny dziób. Stworzenie to prawdopodobnie żyło w płytkich wodach i przekopywało dno w poszukiwaniu pożywienia.

Nowy gatunek został nazwany Eorhynchochelys sinensis. Pierwszy człon nazwy oznacza pierwszego żółwia z dziobem, natomiast druga część określa miejsce, gdzie znaleziono skamielinę, czyli Chiny.

Okaz został znaleziony przez Li Chuna z Chińskiego Instytutu Paleontologii Kręgowców i Paleoantropologii, który jest także głównym autorem publikacji w „Nature”.

Eorhynchochelys sinensis nie jest jedynym przypadkiem pradawnego żółwia odkrytego przez naukowców. Wcześniej znaleziono inną skamielinę, która posiada częściową skorupę, ale nie ma dzioba. Do tej pory nie było jasne, w jaki sposób te stworzenia wyewoluowały.

– Pochodzenie żółwi jest nierozwiązanym problemem w paleontologii od wielu dziesięcioleci. Teraz z Eorhynchochelys sinensis ewolucja żółwi stała się o wiele jaśniejsza – powiedział Olivier Rieppel, paleontolog z Chicago Field Museum i jeden z współautorów publikacji.

Fakt, że Eorhynchochelys sinensis rozwinęły dziób przed innymi wczesnymi żółwiami, ale nie miały skorupy, jest dowodem ewolucyjnej mozaiki. Poszczególne cechy mogły ewoluować niezależnie od siebie i w różnym tempie. Nie każdy gatunek przodka ma taką samą kombinację tych cech. Współczesne żółwie mają zarówno skorupy, jak i dzioby, ale ewolucja droga, którą podążały, nie była linią prostą. Niektóre gatunki pradawnych krewnych współczesnych żółwi posiadały częściowe skorupy, podczas gdy inne miały dzioby, ale ostatecznie mutacje genetyczne, które stworzyły obie te cechy, musiały wystąpić u tego samego zwierzęcia.

– Ta imponująco duża skamielina jest bardzo ekscytującym odkryciem. Daje nam kolejny element do układanki ewolucyjnej żółwi. Pokazuje to, że wczesna ewolucja żółwi nie była prostą, stopniową akumulacją unikalnych cech, ale była znacznie bardziej złożoną serią wydarzeń, które dopiero zaczynamy odkrywać – wyjaśnił Nick Fraser, współautor opracowania z National Museums Scotland.

Drobne szczegóły w czaszce Eorhynchochelys sinensis rozwiązały kolejną tajemnicę ewolucji tych stworzeń. Przez lata naukowcy nie byli pewni, czy przodkowie żółwi byli częścią tej samej grupy gadów, co współczesne jaszczurki i węże. Czaszka nowo zidentyfikowanego gatunku starożytnego żółwia posiada otwory skroniowe po bokach. Uważa się, że owe otwory wykształciły na początku swojej ewolucji diapsydy – wymarły rząd gadów.

Autorzy badania twierdzą, że odkrycia, zarówno dotyczące tego, jak i kiedy żółwie rozwinęły skorupy, jak i ich status diapsydów, zmienią sposób, w jaki naukowcy myślą o tej gałęzi zwierząt. – Sam byłem zaskoczony. Eorhynchochelys sinensis sprawia, że ​​drzewo genealogiczne żółwia ma sens – zaznaczył Rieppel.

 

 

 

Źródło: Field Museum, DziennikNaukowy, http://www.fieldmuseum.org/about/press/228-million-year-old-fossil-turtle-didnt-have-shell-yet-had-first-toothless-turtle-beak