Chmury potrafią namalować piękne pejzaże na niebie. Widziane z góry, pokazują nam inne oblicze. W ramach projektu Windows of Earth naukowcy z NASA publikują zdjęcia naszej planety, zarejestrowane przez astronautów. Zobacz, jak pięknie obłoki prezentują się z perspektywy kosmosu.

Chmury falowe

Chmury falowe

Możemy zazdrościć astronautom pięknych widoków na naszą planetę. Nie każdy może podziwiać ją z takiej wysokości. Z takiej perspektywy, zamiast oglądać podstawy chmur, oczom ukazują się ich wierzchołki. Ponadto z góry widać, jak ukształtowanie terenu wpływa na lokalne zaburzenia w strukturze obłoków. Astronauci przebywający na orbicie, pożytecznie wykorzystują swój wolny czas. Często biorą aparat w ręce i uwieczniają niepowtarzalne formacje chmur.

 

San Francisco

Rejon San Francisco położony jest na równinie u wybrzeży Pacyfiku. Na wschodzie rozciąga się pasmo gór. Takie ukształtowanie terenu sprzyja tworzeniu się zachmurzenia w obniżeniach terenu. Morze mgieł i niskich chmur warstwowych często zalega nad wybrzeżem. Dlaczego tak się dzieje? Nad miasto często napływają wilgotniejsze masy powietrza znad oceanu. Zimny kalifornijski prąd morski powoduje skraplanie się ciepłych mas powietrza, zalegających nad lądem.

Astronauci uwiecznili ten widok na poniższym zdjęciu.

Warstwa chmur i mgły w rejonie San Francisco

Warstwa chmur i mgły w rejonie San Francisco

 

Wyspy Kanaryjskie

Nad jedną z wysp archipelagu Wysp Kanaryjskich obłoki odwzorowują linie brzegową lądu. Przepływ mas powietrza przemieszczających się przez jednolite podłoże, nagle jest zaburzony np. przez góry. Para wodna w powietrzu osiąga wtedy miejscami temperaturę punktu rosy i ulega skropleniu, tworząc chmury. W ten sposób obłoki wskazują nam, jak ukształtowany jest teren, który oglądamy z góry.

Chmury odzwierciedlają linie brzegową Wysp Kanaryjskich

Chmury odzwierciedlają linie brzegową Wysp Kanaryjskich

Turcja

Na wyspie położonej na południe od Turcji, uwidacznia się taki sam proces, jak na poprzednim zdjęciu. Przepływ powietrza musiał jednak jednoznacznie wymusić kondensację pary wodnej, jedynie za powierzchnią lądową z jednej strony.

Chmury za linią brzegową tureckiej wyspy

Chmury za linią brzegową tureckiej wyspy

Polska, Dania, Niemcy

Czyste powietrze na środku poniższego zdjęcia wskazuje, że nad tym terenem zalega ośrodek wysokiego ciśnienia. Grzbiety gór jednak zaburzają przepływ powietrza na skraju tego układu. Dzięki temu procesowi możemy podziwiać piękne chmury falowe.

Chmury falowe nad Polską, Danią i Niemcami

Chmury falowe nad Polską, Danią i Niemcami

Kanada

Nad prowincją Kanady o nazwie Nowy Brunszwik, mozaikowo ułożyły się chmury typu Cirrus. Wyglądają jak końska grzywa na wietrze. Są one zbudowane z kryształków lodu i powstają na wysokości co najmniej 6 kilometrów.

Cirrusy nad Kanadą

Cirrusy nad Kanadą

Timor Wschodni

Nad państwem w Archipelagu Malajskim, wśród gęstej warstwy chmur kłębiastych, wypiętrzyły się pojedyncze chmury typu Cumulus Congestus. Są one wyższe niż szersze i wskazują na niestabilną atmosferę. Z tych chmur mogą powstać komórki burzowe.

Warstwa chmur kłębistych i wypiętrzone Cumulusy we wschodnim Timorze

Warstwa chmur kłębistych i wypiętrzone Cumulusy we wschodnim Timorze

Wschód słońca nad Pacyfikiem

Promienie słońca przy jego wschodzie oświetlają chmury z jednej strony. Nisko położone słońce powoduje, że za chmurami ciągną się długie ogony cieni.

Niebiański krajobraz przy wschodzie słońca nad Pacyfikiem

Niebiański krajobraz przy wschodzie słońca nad Pacyfikiem

 

Libia

Astronauci uwiecznili burze pyłową nad Libią. Przez powłokę kurzu przebijają się jednak pojedyncze, wypiętrzone komórki burzowe.

Chmury burzowe nad Libią

Chmury burzowe nad Libią

 

Półwysep Kalifornijski

Aby powstały takie piękne „ślimaczki” na niebie, na drodze powietrza musi stanąć jakaś przeszkoda. Zazwyczaj jest to góra. Lokalny przepływ powietrza zmienia kierunek wiatru i wprowadza masę powietrza w zawirowanie.

 

Malowniczy pejzaż na zachód od Półwyspu Kalifornijskiego

Malowniczy pejzaż na zachód od Półwyspu Kalifornijskiego

Teksas

Nad Teksasem rozwinęły się pojedyncze komórki burzowe. Chmury wypiętrzyły się na tak dużą wysokość, że „rozlały się” na boki, tworząc charakterystyczne owalne placki. Para wodna nie była w stanie wspiąć się wyżej, ponieważ od około 12 kilometrów nad powierzchnią ziemi zaczyna się tropopauza. Te owalne „talerze” naukowcy nazywają zjawiskiem Incus.

Wypiętrzone komórki burzowe nad Teksasem

Wypiętrzone komórki burzowe nad Teksasem

 

 Źródło: weather.com, tvnmeteo

 

 

 

Polecane: