Sonda Cassini przypadkiem natknęła się na silny strumień wiatru słonecznego na Saturnie i wykryła cząstki przyspieszane do ultra-wysokich energii. To jest podobne do przyspieszenia które ma miejsce wokół odległych supernowych.

„Cassini  zasadniczo daje nam możliwość badania natury supernowych w naszym własnym układzie słonecznym, tym samym wypełniając lukę w badaniu odległych wysokoenergetycznych fenomenów astrofizycznych które były  badane  powierzchniowo”, mówi Adam Masters z Institute of Space and Astronautical Science.

Naukowcy są szczególnie zainteresowani podmuchami klasyfikowanymi jako „quasi-parallel” (zależne od kąta pomiędzy IMG-międzyplanetarnym polem magnetycznym, a wzrostem podmuchu, w tym przypadku kąt jest mniejszy niż 45 stopni), gdzie pole magnetyczne i zmierzający do przodu podmuch są niemal wyrównane do tych jakie można znaleźć w pozostałych supernowych.

Nowe badania, prowadzone przez ekspertów opisują pierwsze wykrycie znacznego przyspieszenia elektronów w podmuchu o klasyfikacji„quasi-parallel” na Saturnie, wiążąc to z tym jaki może być najsilniejszy podmuch napotykany na planecie z „ pierścieniami” . Ponieważ nie możemy podróżować do odległych kosmicznych „eksplozji” supernowych, fala uderzeniowa która formuje się z przepływu wiatru słonecznego przez pole magnetyczne Saturna stanowi wyjątkowe miejsce do badania dla naukowców misji Cassini (partnerstwa z udziałem NASA , Europejskiej Agencji Kosmicznej i Włoskiej Agencji Kosmicznej).

Fale uderzeniowe są czymś powszechnym w kosmosie (chociaż nie chodzi tu o takie, jakie obserwujemy na Ziemi gdyż w kosmosie panuję próżnia) na przykład: w następstwie gwiezdnej eksplozji materiał przyspiesza na zewnątrz z pozostałości supernowej, lub kiedy przepływ cząstek ze Słońca (wiatr słoneczny) zderza się z polem magnetycznym planety formując łuk podmuchu. W zależności od orientacji pola i siły uderzenia cząstki mogą być przyspieszane do prędkości bliskich prędkości światła.

Odkrycia opublikowane w tym tygodniu w czasopiśmie „ Nature Physics”, potwierdzają, że pewne rodzaje podmuchów mogą stać się wydajnościowo bardziej efektywne w przypadku akceleratorów elektronowych niż wcześniej sądzono.  To może być dominujące źródło wysokoenergetycznych cząstek którymi wypełniona jest nasza galaktyka.


 


Źródło: theextinctionprotocol.wordpress.com

 

 

Polecane: