Europejskie Obserwatorium Południowe publikuje niezwykły, trójwymiarowy obraz jednego z najsłynniejszych obiektów astronomicznych, Filarów Stworzenia w Mgławicy Orzeł. Od czasu pierwszego ich zdjęcia, wykonanego przez kosmiczny teleskop Hubble’a w 1995 roku, niezwykłe kolumny pyłu poruszają wyobraźnię naukowców i miłośników astronomii. Dzięki najnowszym obserwacjom z pomocą instrumentu MUSE, zainstalowanego na teleskopie VLT, można je poznać dokładniej.

This visualisation of the three-dimensional structure of the Pillars of Creation within the star formation region Messier 16 (also called the Eagle Nebula) is based on new observations of the object using the MUSE instrument on ESO’s Very Large Telescope in Chile. The pillars actually consist of several distinct pieces on either side of the star cluster NGC 6611. In this illustration, the relative distance between the pillars along the line of sight is not to scale.

Filary Stworzenia to klasyczny przykład struktur, tworzących się w olbrzymich obłokach pyłu i gazu pod wpływem silnego promieniowania ultrafioletowego i wiatru gwiezdnego od świeżo uformowanych niebiesko-białych gwiazd typu O i B. Ów wiatr wywiewa materiał o mniejszej gęstości, dłużej opierają mu się struktury, gdzie pyłu i gazu jest więcej, lepiej osłonięte od wpływu promieniowania. Dłużej, nie oznacza jednak, na zawsze. Jak się ocenia Filary Stworzenia ulegną zniszczeniu w ciągu mniej więcej 3 milionów lat.

Filary wraz z pobliską gromadą gwiazd, NGC 6611, są częścią obszaru gwiazdotwórczego o nazwie Mgławica Orzeł, oznaczonego też jako Messier 16, widocznego około 7000 lat świetlnych od nas, w gwiazdozbiorze Węża. Nowe obserwacje pokazują w jaki sposób pyłowe filary są rozmieszczone, ujawniają też wiele dodatkowych szczegółów. Szacuje się, że lewy filar, traktowany jako kompletny obiekt od dołu do góry, ma rozmiary czterech lat świetlnych.

MUSE pokazuje, że wierzchołek lewego filara jest skierowany w naszą stronę. Rozświetla go silne promieniowanie gwiazd NGC 6611, co sprawia, że wygląda na jaśniejszy, niż filary poniżej po lewej, na środku i po prawej, których wierzchołki są zwrócone w kierunku przeciwnym.

Astronomowie liczą na to, że uda im się lepiej zrozumieć, w jaki sposób młode gwiazdy O i B, takie jak w NGC 6611, wpływają na powstawanie kolejnych gwiazd. W środowisku takim, jak Filary Stworzenia, to wyścig z czasem, gdyż intensywne promieniowanie od potężnych gwiazd, które już świecą, coraz silniej te obłoki rozwiewa. Przeprowadzony z pomocą MUSE pomiar tempa ich erozji wskazuje, że proces ten przebiega bardzo szybko, w ciągu miliona lat tracą około 70 mas Słońca. Przy ich obecnej masie, sięgającej około 200 mas Słońca, można się spodziewać, że za 3 miliony lat przestaną istnieć. W pewnym sensie możemy je więc nazywać także Filarami Zniszczenia.

 

Źródło: ESO, PAP, rmf24

Polecane:

Kanada - Znaleziono wodę datowaną na 1.5 do nawet 2.6 mld lat głęboko w skałach kanadyjskiej kopalni
USA - Wody amerykańskiego jeziora Erie przybrały jaskrawozielony kolor, ciepła woda nie pozwala znik...
Japonia - Silne, ale głębokie trzęsienie ziemi w pobliżu wyspy Ryukyu w prefekturze Okinawa, magnitu...
Po dziesięciu latach sonda Rosetta zbliżyła się maksymalnie do komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko, l...
Erupcje wulkanów [Video]
Kenia - Kłusownicy ranili słonie zatrutymi strzałami, zwierzęta uciekły po pomoc do ludzi
Białe karły mogą mieć warstwę czystego tlenu w atmosferze
NASA - Naukowcy odkryli nowy księżyc w Pasie Kuipera, okrąża on Makemake, planetę karłowatą
Choroba Alzheimera może dotknąć nawet trzyletnie dzieci, u których mózg dopiero się rozwija