Pięć satelitów kosmicznych Themis wykryło wyrwę w ziemskim polu magnetycznym w grudniu 2010 roku, dziesięć razy większą od tego, co pierwotnie przypuszczano. Ostatnie takie zjawisko zaobserwowano wcześniej w grudniu 2008 roku.

Kiedy dochodzi do jej powstania, do środka magnetosfery może wpływać wiatr słoneczny i ją „ładować”, co prowadzi do potężnych burz geomagnetycznych. Zbadanie tego tajemniczego zjawiska jest podstawowym celem misji satelitów Themis wystrzelonych w lutym 2007 roku.

3 czerwca 2007 roku dokonano wielkiego odkrycia, kiedy tych pięć sond przeleciało nieoczekiwanie przez ten wyłom, w chwili gdy się on otwierał. Znajdujące się na ich pokładach czujniki odnotowały strumień cząstek wiatru słonecznego wpływających do magnetosfery, sygnalizując wydarzenie o niespodziewanej skali i wadze. Jednak ta wyrwa nie jest największą niespodzianką. Uczonych bardziej zaskoczyła i zdziwiła jej niezwykła forma, która wywraca do góry nogami od dawna obowiązujące poglądy na fizykę przestrzeni.
– Początkowo nie mogłem w to uwierzyć – oświadczył David Sibeck, naukowiec z Centrum Lotów Kosmicznych im. Roberta H. Goddarda zatrudniony w projekcie Themis. – To odkrycie całkowicie zmienia nasze pojmowanie oddziaływań między wiatrem słonecznym i magnetosferą. – Otwór był ogromny, cztery razy większy od samej Ziemi – stwierdził Wenhui Li, fizyk przestrzeni kosmicznej z Uniwersytetu New Hanipshire, który analizował dane.
– 1027 cząsteczek na sekundę wdzierało się do magnetosfery, to znaczy 1 z 27 zerami – oświadczył Jimmy Raeder, kolega Li z Uniwersytetu New Hampshire. – Ten rodzaj napływu jest o rząd wielkości większy od tego, jaki uważaliśmy za możliwy.
Rozmiar wyrwy zaszokował naukowców.


– Widzieliśmy już podobne przypadki wcześniej – powiedział Jimmy Raeder – ale nigdy w tak wielkiej skali. Cała dzienna strona magnetosfery była otwarta na wiatr słoneczny.
To zmienia nasze pojmowanie wszechświata. Fizycy przestrzeni kosmicznej od dawna uważali, że dziury w ziemskiej magnetosferze pojawiają się jedynie w reakcji na magnetyczne pole Słońca, które jest skierowane na południe. Jednak wielka wyrwa z czerwca 200″7 roku pojawiła się w reakcji na słoneczne pole magnetyczne skierowane na północ.
Dla laika może to brzmieć jako coś nieistotnego, ale dla fizyka przestrzeni kosmicznej jest to coś niemal katastroficznego. To oznacza, że dzieje się coś, czego nie przewidziano i co wywołuje przerażenie.

Niespodziewana zapaść tarczy

Naukowcy wiedzą dziś, że wiatr słoneczny naciska na ziemską magnetosferę niemal tuż nad równikiem, gdzie pole magnetyczne naszej planety jest skierowane na północ. Początkowo
uważali, że jeśli nadchodząca wiązka słonecznego magnetyzmu jest również skierowana na północ.
to oba pola powinny wzmacniać się nawzajem zwiększając magnetyczną osłonę Ziemi i zatrzaskując drzwi przed wiatrem słonecznym. W języku fizyki przestrzeni kosmicznej ukierunkowane na północ pole magnetyczne jest określane mianem „północnego IMF [interplanetary magnctic field – międzyplanetarne pole magnetyczne j” i jest synonimem tarczy ochronnej.
Ku ich zaskoczeniu okazało się, że kiedy pojawia się północne IMF. tarcza ochronna opada. Ten fakt całkowicie wywraca do góry nogami rozumienie tego zjawiska przez wielu naukowców. Kiedy naukowcy badali wyrwę w polu magnetycznym, odkryli, że do ochronnej tarczy Ziemi, gdy poła magnetyczne są jednokierunkowe, przenika dwadzieścia razy więcej wiatru słonecznego. Według Raedera wydarzenia związane z północnym IMF w rzeczywistości nie inicjują geomagnetycznych burz, ale przygotowują dla nich scenę ładując magnetosferę plazmą. Naładowana magnetosfera może woływać zorze, zaniki mocy i inne zakłócenia, do których może dojść w czasie uderzeń CME (Coronal Mass Ejection – Koronalny Wyrzut Masy)2. To oznacza, że uderzenia słonecznych rozbłysków są dwadzieścia razy silniejsze, gdy linie sił pól magnetycznych są zgodne. Pola magnetyczne Ziemi i Słońca będą zsynchronizowane w szczycie cyklu słonecznego. którego spodziewamy się w roku 2012. Spowoduje to napływ słonecznych cząstek. Tym, czego naukowcy dotąd nie rozważali, jest jego wpływ na ludzki układ bioelektryczny.

 

 

Źródło:

http://nasa.gov

 

Polecane:

Google X - Tajemnicze laboratoria i tajne projekty
Polska - Bardzo silne wstrząsy sejsmiczne w okolicach Polkowic, 3 km od Żelaznego Mostu, magnituda 4...
Bangladesz - Monsunowe deszcze zalały kraj, osuwisko ziemi zabiło co najmniej 51 osób w górzystym re...
Rosja - Delikatnie ruszył gigantyczny korek na trasie Moskwa-Sankt Petersburg, przez burzę śnieżną t...
Indonezja - Duża erupcja wulkanu Sinabung na Sumatrze, gruba warstwa popiołów pokryła część gospodar...
Mars - Duży kamień przetoczył się około 500 metrów po powierzchni Czerwonej Planety, przyczyna niezn...
USA - Od lipca 2015 roku z kalifornijskich sklepów znikną prawdopodobnie plastikowe torebki
Naukowcy zidentyfikowali 16 genów odpowiedzialnych za owłosienie na naszym ciele
Silne trzęsienie ziemi w rejonie Vanuatu, magnituda 6.9