Północna Alaska jest tak odległa i niedostępna, że powstało niewiele dokładnych map tego terenu. Dotychczasowe opracowania opierały się na kartowaniu z 1950 roku. Obecnie najnowsze technologie pozwolą na nowo poznać ten teren. Już teraz odkryto, że najwyższym szczytem jest inna góra, niż dotychczas sądzono. Mt. Isto wznosi się na wysokość 2 736 metrów.

 

mt_Isto_alaska

Foto: Andy Bardon, National Geographic

 

Najmniej znanym obszarem na Alasce, gdzie nawet wysokości szczytów stanowią zagadkę dla specjalistów, to chroniony rezerwat przyrody Arctic National Wildlife Refuge, w północno-wschodniej części Alaski. Analizy wykonał Matt Nolan z University of Alaska w Fairbanks.

Dotychczas podawano, że najwyższym wzniesieniem jest Mt. Chamberlin. Jednak ostatnie badania, oparte na najnowszej technologii kartowania wykazały, że wyższy jest Mt. Isto, który wznosi się na wysokość 2 736 metrów.

Okazuje się, że Chamberlin jest dopiero trzecią co do wielkości górą w rezerwacie. Jej wysokość to 2 713 metrów. O pięć metrów wyższa jest Mt. Hubley.
Najnowsze badania dowiodły także, że Mt. Isto jest o około 100 metrów wyższy od najwyższego szczytu w arktycznej części Kanady.

Wcześniejsze dokładne analizy topograficzne północno-wschodniej Alaski sięgają 1950 roku. Wysokość wzniesień szacowano na podstawie zdjęć lotniczych. Najnowsze opracowanie powstało dzięki Kit DesLauriers, zawodowej narciarce, która zdobyła kilka szczytów i zmierzyła ich wysokość za pomocą odbiornika GPS.

– Mimo postępu wiele jest jeszcze do odkrycia i warto głębiej przyjrzeć się temu obszarowi – powiedział Nolan.

 

mt_Isto_alaska1

Kit DesLauriers zjeżdża po wykonaniu skanowania szczytu za pomocą głowicy fotograficznej połączonej z gps (fodar) Foto: Andy Bardon, National Geographic

 

W ciągu ostatnich kilku lat, Nolan opracował nowy system mapowania, który wykorzystuje najnowsze osiągnięcia w technologii, aby dostarczyć więcej danych przy niższych kosztach. Nazwał go fodar – jet to kombinacja fotografii i LIDAR (czyli detekcja światłem). Technologia LiDAR dostępna jest już od ponad dwóch dekad i jest coraz częściej wykorzystywana przez Nauki o Ziemi i archeologię. Niestety rozwiązanie te nie jest tanie. Koszty sprzętu oscylują między połową miliona a milionem dolarów, a do tego trzeba jeszcze dokupić samolot.

W przeciwieństwie do starego rozwiązania, kosztorys systemu Nolana opiewa na mniej niż 30,000 dolarów, choć jak mówi twórca, jeszcze tańsze wersje mogą być wykorzystane do mniej dokładnych pomiarów. Fodar Nolana ma trzy główne elementy: wysokiej klasy aparat cyfrowy, pomiarowy odbiornik GPS o wysokiej dokładności, oraz algorytm oprogramowania o nazwieStruktura z Ruchu”.

Tagi: Lidar, radar, gps, dron, drone, fodar, 3d, Alaska, Chamberlain, Isto, Hubley, skanowanie
Źródło: NationalGeographic.com, tvn24.pl

Polecane: