Kometa C/2010 X1 ( Elenin ) – Najnowsze informacje

C/2010 X1 – Elenin

Spośród obserwowalnych hiperbolicznych i parabolicznych komet ta ma najmniejszą odległość perihelium i najmniejsze nachylenie do płaszczyzny ekliptyki. Orbita komety Elenin może być niestabilna, może natknąć się na ciemne masy i pierścień asteroidów. Kometa nie jest rozkawałkowana, niesie z sobą jakiś materiał. Materiał ten może omieść Ziemię – nawet parę miesięcy po przejściu komety. W rezultacie mogą wystąpić  ciekawe zjawiska elektryczne i nie tylko.

Kometa powinna być widoczna od połowy sierpnia nisko nad horyzontem, ponieważ jej orbita leży blisko płaszczyzny ekliptyki.

Według najświeższych informacji:

20 maja 2011 r.  Elenin przeleciała w odległości zaledwie 0,002 AU (300 000 km) obok asteroidy RQ176 w pasie planetoid. Na szczęście nie doszło do kolizji i trajektoria lotu Elenin nie zmieniła się.

Po trzech miesiącach obserwacji komety można stwierdzić, że w chwili obecnej, jej orbita jest dobrze znana. Peryhelium komety nastąpi 10 września, najbliższe spotkanie z Ziemią nastąpi 16 października.

Prawdopodobna średnica jądra komety Elenin wynosi 3000-4000 metrów, więc jest naprawdę duża.

Przypomnę tu „Katastrofę Tunguską” z 1908 roku, gdzie obiekt mógł mieć średnicę zaledwie 50 metrów.

WikiPedia:

Katastrofa tunguska – wydarzenie z 30 czerwca 1908 w tajdze, w środkowej Syberii (62° N, 101° E) nad rzeką Podkamienna Tunguzka, na północ od jeziora Bajkał. Doszło tam wówczas do ogromnej eksplozji, która powaliła drzewa w promieniu 40 km, widziana była w promieniu 650 km, słyszana w promieniu 1000 km, zaś niezwykle silny wstrząs zarejestrowały wówczas sejsmografy na całej Ziemi, a wreszcie — dzięki szczególnemu położeniu Słońca w okresie przesilenia letniego, wskutek odbijania światła przez pył, będący efektem eksplozji — w wielu europejskich miastach zaobserwowano zjawisko „białej nocy”. Uderzenie było tak silne, że ówczesne rosyjskie magnetometry pokazywały w jego rejonie drugi biegun północny.

Istnieją hipotezy, że kometa Elenin posiada bardzo silne pole magnetyczne i przy pewnym ustawieniu planet w stosunku do komety pole to może mieć duży wpływ na dużą aktywność słońca i ścisły związek z silnymi trzęsieniami na ziemi.

Nawiązując do teorii Jima McCanneya, istnieją trzy znaczące ustawienia się komety Elenin, Ziemi i jeszcze jakiegoś ciała Układu Słonecznego w stosunku do Słońca.

15 marca w jednej linii ustawiły się:  Słońce, Ziemia i Elenin. W efekcie tego mogła nastąpić duża aktywność elektromagnetyczna (EM).

Przypomnę, że 4 dni przed tym zdarzeniem było katastrofalne w skutkach trzęsienie ziemi w Japonii.

27 września będzie kolejne wyrównanie Słońce-Ziemia-Elenin. Ustawienie to nastąpi dość blisko nowiu i może wywołać więcej dramatycznej aktywności EM na świecie. Jeśli sprawdzicie kąty nakreślone na wykresie poniżej, zobaczycie, że ten układ jest rzeczywiście bardzo interesujący, ponieważ także i Merkury ustawi się w jednej linii, tyle że po przeciwnej stronie Słońca. Więc tak naprawdę jest to ustawienie Merkury-Słońce-Elenin-Księżyc-Ziemia.
23 listopada kolejne ustawienie w jednej linii Słońce-Ziemia-Elenin. W listopadzie Księżyc będzie w nowiu dwa dni później, 25.11., może to być „wystarczająco blisko” dla aktywności EM.

Jeśli ma dojść do jakiegoś rozładowania [elektrycznego], jak wskazywałaby teoria McCanneya, to te daty mogą być ważne.

McCanney: Słoneczna synteza jądrowa zachodzi w górnych warstwach atmosfery Słońca, a reakcja ta wzbudzana jest na bieżąco przez ściśnięte wyładowania elektryczne w jego szalejącej, burzliwej atmosferze. W miarę przesuwania się w głąb Słońca temperatura w rzeczywistości obniża się, aż ostatecznie dochodzimy do stałego, planetarnego typu, jądra. (Potwierdziły to doświadczalne pomiary z użyciem promieni rentgenowskich, wykonane przez rosyjskich naukowców.)

Słońce jest dynamiczne i zmienia się szybko w zależności od warunków zewnętrznych. Zwłaszcza komety, które tworzą połączenie elektryczne ze Słońcem, mogą szybko i znacząco zmienić energię Słońca; w odpowiedzi na elektryczne oddziaływania Słońca z kometami pojawiać się mogą silne rozbłyski słoneczne.

 

10 września kometa zbliży się na odległość 0,48 AU do słońca.
16 października „przemknie” obok ziemi w odległości 0,234 AU (ponad 35 mln km).
Okres obiegu: 38 000 lat
Prędkość: 86 000 km/h
Odkryta: 10 grudnia 2010

Zakładając, że nie ma żadnych błędów w wyliczeniach i że nie będzie dramatycznej zmiany orbity Elenin, największe zbliżenie Elenin do Ziemi wyniesie 0,234 AU. Innymi słowy, ponad 35 milionów km – więc raczej nie może być mowy o potencjalnym bezpośrednim zagrożeniu.

Wykres przedstawia odległość komety Elenin od Ziemi.

Zgodnie z nowymi przewidywaniami, kometa może osiągnąć jasność 4magnitudo w pobliżu peryhelium, i to bez uwzględnienia skutków przekazania rozpraszania, kiedy kometa jest bezpośrednio pomiędzy Ziemią, a Słońcem. Maleńki lodowaty kurz cząstki rozprasza światło, a jasność komety, które można obserwować na zdjęciach zrobionych przez koronograf przestrzeni SOHO, wzrośnie. Kometa może osiągnąć mag. 0, lub nawet być jaśniejsza!

To prawda, że ​​taki gwałtowny wzrost jasności będzie bardzo krótki, a gdy kometa jest obecnie w koniunkcji ze Słońcem i będziemy mogli ją zobaczyć na porannym niebie, później jej jasność będzie już wracać do 4-4,5mag. Kometa będzie widoczna dla nieuzbrojonego oka, aż do początku listopada.

Kometa C/2010 X1 (Elenin), w pobliżu peryhelium, będzie widoczna w obrazach przestrzeni koronografu SOHO. Naval Research Laboratory planują przeprowadzić specjalne obserwacje z 4 różnych filtrów. Ponadto będą one sprawdzane pod kątem oceny technicznej możliwości wskazując sondę STEREO-B w kierunku komety w czasie jej bliskiego spotkanie pod koniec lipca do początku sierpnia. Najbliższe podejście będzie 31 lipca o godzinie 13:00 UT. Odległość między kometą Elenin, a sondą STEREO-B będzie wynosić tylko 7.400.000 km (0,04956 au). Prwdopodobnie sonda będzie przechodzić przez pył i gazy ogona komety.

Źródło: google.com 

Podobne informacje: