W najciemniejszych i najzimniejszych częściach regionów polarnych Księżyca zespół naukowców bezpośrednio zaobserwował dowody na występowanie lodu wodnego.

Na zdjęciu widać rozkład lodu na powierzchni biegunów Księżyca. Po lewej obraz z bieguna południowego, po prawej z bieguna północnego. Niebieskie oznaczenia reprezentują lokalizację lodu. Skala szarości odpowiada temperaturze powierzchni (ciemniejsze miejsca oznaczają chłodniejsze obszary, jaśniejsze odcienie wskazujące te cieplejsze)

Lodowe depozyty na Księżycu znajdują się w obszarach trwale zacienionych i mogą być bardzo stare. Na biegunie południowym większość lodu koncentruje się w kraterach księżycowych, podczas gdy lód na biegunie północnym jest słabo rozproszony.

Zespół naukowców pod kierownictwem Shuai Li z University of Hawaii oraz Brown University wykorzystał dane z instrumentu NASA Moon Mineralogy Mapper (M3), aby zidentyfikować trzy specyficzne sygnatury, które ostatecznie dowodzą, że na powierzchni Księżyca istnieje lód wodny. Wyniki analizy ukazały się na łamach „Proceedings of the National Academy of Science”.

“Znaleźliśmy bezpośrednie i ostateczne dowody na istnienie na powierzchni Księżyca, a dokładnie w jego obszarach polarnych, lodu wodnego. Obfitość i dystrybucja lodu na Księżycu różnią się od tych znalezionych na innych obiektach pozbawionych atmosfery w wewnętrznym Układzie Słonecznym, takich jak Merkury i Ceres. To może być związane z unikalnym procesem formowania się i ewolucji naszego Księżyca. Te pokłady lodu mogą być wykorzystane jako zasoby in situ (łac. in situ – na miejscu – przyp. red.) w przyszłej eksploracji Księżyca” – napisali naukowcy w publikacji.

Instrument M3 został stworzony przez NASA dla misji Chandrayaan-1 uruchomionej przez Indie w 2008 roku. To dzięki niemu badacze potwierdzili obecność lodu na powierzchni Księżyca. M3 był w stanie bezpośrednio zmierzyć charakterystyczny sposób, w jaki cząsteczki lodu absorbują światło podczerwone. Dane uzyskane dzięki instrumentowi M3 zostały porównane z symulacjami komputerowymi.

Większość nowo odkrytego lodu wodnego znajduje się w cieniu kraterów w pobliżu biegunów, gdzie najwyższa temperatura nigdy nie przekracza poziomu minus 156 stopni Celsjusza. Z powodu bardzo małego nachylenia osi obrotu Księżyca, światło słoneczne nigdy nie dociera do tych obszarów.

Wcześniejsze obserwacje pośrednio wykazały możliwość istnienie powierzchniowego lodu na księżycowym biegunie południowym. Jednak dane, na podstawie których wyciągano wnioski, mogły wskazywać również na coś innego. Innymi słowy można je było wyjaśnić innymi zjawiskami, takimi jak niezwykle refleksyjna gleba księżycowa – regolit. Wcześniejsze obserwacje wskazały również na istnienie podpowierzchniowych zasobów lodu na naszym naturalnym satelicie.

Ile jest tego lodu? Na to pytanie nie znamy odpowiedzi, jednak jego lokalizacja w pobliżu biegunów wskazuje miejsce ewentualnej bazy księżycowej. Przy wystarczającej ilości lodu znajdującego się na powierzchni Srebrnego Globy, woda prawdopodobnie byłaby dostępna dla przyszłych ekspedycji księżycowych.

„Zdobycie większej wiedzy na temat tego lodu, jak się tam znalazł i jak wchodzi w interakcje ze środowiskiem księżycowym, będzie głównym celem przyszłych misji NASA. Będziemy starać się tam powrócić i zbadać naszego sąsiada” – czytamy na stronach agencji kosmicznej USA.

 

Źródło: NASA, DziennikNaukowy, https://www.nasa.gov/feature/ames/ice-confirmed-at-the-moon-s-poles/