Jad pszczoły miodnej i jego główny składnik – hydrofobowy polipeptyd melityna – mogą pomóc w leczeniu atopowego zapalenia skóry (AZS).

AZS leczy się za pomocą maści i kremów zawierających glikokortykoidy, emolientów, fototerapii, miejscowych inhibitorów kalcyneuryny (ang. topical calcineurin inhibitors, TCIs) oraz immunosupresantów, np. cyklosporyny A. Zmniejszają one co prawda stan zapalny, ale wywołują także szereg skutków ubocznych. Nic więc dziwnego, że naukowcy szukają alternatywnych metod leczenia bez efektów ubocznych. Z myślą o tym przeprowadzono parę badań nad naturalnymi materiałami czy toksynami, w tym nad ekstraktami z żeń-szenia. Jadowi pszczoły i melitynie przyglądano się jednak rzadko.

Kwan‐Kyu Park i inni badali wpływ jadu pszczoły i melityny na dwóch modelach: in vivo (u myszy) chorobę przypominającą AZS wywoływano za pomocą 1-chloro-2,4-dinitrobenzenu (DNCB), a in vitro (w hodowlach ludzkich keratynocytów) za pomocą cytokin prozapalnych TNF‐α/IFN‐γ.

Studium zademonstrowało, że jad pszczeli i melityna wykazują aktywność immunomodulacyjną i że taka aktywność jest związana z regulacją różnicowania limfocytów Th […].

Okazało się, że u gryzoni jad i melityna zmniejszały zmiany skórne wywołane DNCB. W przypadku keratynocytów stymulowanych TNF‐α/IFN‐γ zahamowaniu ulegała nadmierna ekspresja chemokin TARC/CCL17 i MDC/CCL22, a także cytokin prozapalnych, w tym IL‐1β, IL‐6 oraz IFN‐γ.

Wyniki autorów artykułu z British Journal of Pharmacology sugerują, że zarówno jad pszczeli, jak i jego główny składnik nadają się do zastosowania w nanoszonych na skórę preparatach na AZS.