Kanadyjscy naukowcy zidentyfikowali pierwszy w kraju przypadek superbakterii NDM-1 u pacjenta, który od 10 lat nie podróżował.


 

Jak wynika z  raportu przedstwionego przez Canadian Medical Association Journal superbakterią został doknięty 86-letni mężczyzna, który od 10 lat  nie podróżował poza granice południowo-zachodniego Ontario. Przed tym zakażnieniem w Kanadzie odnotowano osiem przypadków New Delhi Metallo.
Zarażenia dotknęły osoby, które podróżowały do Pakistanu albo Indii. Bakteria NDM-1 została znaleziona w wodzie w New Deli. Jedna osoba w Belgii zmarła z powodu zarażenia tą bakterią.
Nie ma żadnego antybiotyku, który został zatwierdzony przez FDA lub kanadysjkie ministerstwo zdrowia, który może zabijać enzym, który zmienia DNA różnych typów bakterii. Nie wiadomo w jaki sposób mężczyzna zaraził się superbakterią.

 

Obym się mylił, ale czy epidemia nowego szczepu EHEC w Niemczech i szczepu NDM-1 nie łączą się w całość?

EHEC – To nowy nieznany dotąd szczep bakterii zabija ludzi – już 18 ofiar

Bakteria EHEC – WHO ostrzega, nie bierzcie antybiotyków

Może nowy szczep pałeczki okrężnicy EHEC do Niemiec “przywędrował” z owocami lub warzywami z Indii, a nie Hiszpanii?

Może to sam szczep NDM-1 został przywieziony z Indii do Niemiec i zmodyfikował DNA pałeczki okrężnicy EHEC?

 

Informacja o imporcie z Indii z marca 2011 r.

Z roku na rok w Unii Europejskiej wzrasta import produktów ogrodnictwa z Indii. W minionym kraje unijne zaimportowały z Indii łącznie około 95,0 tys. ton owoców i warzyw świeżych wobec poprzedniorocznej wielkości około 88,0 tys. ton.
W imporcie dominowały przede wszystkim indyjskie winogrona stołowe z wynikiem około 42,0 tys. ton oraz około 25,0 tys. ton orzechów nerkowca.Ponadto przed rokiem w imporcie z Indii pojawiła się cebula z wynikiem niecałych 15,0 tys. ton oraz guawamangosłodka kukurydza z importem po około 2,0-3,0 tys. ton. 

 

z WikiPedii:

NDM-1 – enzym z grupy metalo-β-laktamaz uodparniający bakterie na wiele antybiotyków beta-laktamowych. Dotyczy to również karbapenemów, które używane były głównie do leczenia chorób powodowanych przez bakterie odporne na inne antybiotyki.

NDM-1 został zidentyfikowany w Klebsiella pneumoniaeEscherichia coli wyizolowanych w 2008 roku u pacjenta szpitala w Nowym Delhi (Indie). U tego pacjenta rozpoznano zakażenie układu moczowego. Później stwierdzono pojawienie się NDM-1 u kilku gatunków gram-ujemnych enterobakterii (najczęściej uKlebsiella pneumoniaeEscherichia coli) na obszarze Indii, Pakistanu i Bangladeszu, skąd NDM-1 został zawleczony do Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Kanady, Japonii i Brazylii. Od sierpnia 2010 enzym NDM-1 gwałtownie rozprzestrzenia się w wielu krajach na wszystkich kontynentachwywołując śmiertelne zakażenia. Pierwszy przypadek śmiertelny wystąpił w Belgii w czerwcu 2010 roku.

 

Niebezpieczeństwem jest możliwość przejścia enzymu odpornego na antybiotyki do innych bakterii takich jak E. coli czy Cholery.

 

Wykryte przypadki od 2008 roku:

Wielka Brytania: 37
Ontario, Kanada: 1 (2011)

Haryana, Indie: 26
Chennai, Indie: 44
Inne miasta w Indiach i Pakistanie: 73

Razem: 181

 

 

 

 

Duża część bakterii w ściekach i wodzie pitnej indyjskiej stolicy – New Delhi – jest odporna na działanie większości nowoczesnych antybiotyków – informuje “New Scientist”.

Gen NDM-1 koduje enzym, który unieszkodliwia wszystkie – poza jednym – antybiotyki z klasy beta-laktamów. Wiele z nich stosowanych jest jako leki ostatniej szansy w leczeniu ciężko chorych.

Gen NDM-1 został wykryty – w roku 2008 przez brytyjskich naukowców z uniwersytetu w Cardiff – u Szweda, który leczył się w Indiach. W sierpniu 2010 r. ten sam zespół wykrył mutację u 37 innych osób – “turystów medycznych”, leczonych chirurgicznie w Indiach, Pakistanie czy Bangladeszu.

Dotychczas uważano, że szczepy bakterii odporne na nowe antybiotyki występują głównie w szpitalach. Jak jednak wykazały badania zespołu z Cardiff, mutacja występowała u 2 procent bakterii w próbkach wody z kranu pobranej w New Delhi. Jeszcze większy odsetek – 30 proc. – stwierdzono w wodzie z ulicznych kałuż.

Zważywszy, że część DNA uległa degradacji w czasie przewozu próbek, odsetek ten może być jeszcze wyższy. Problem nie dotyczy tylko New Delhi – odporne bakterie stwierdzono między innymi u pacjentów w Bombaju i Madrasie, a także w Pakistanie i Bangladeszu.

Jak wyjaśnia dr Tim Walsh z University of Queensland w Brisbane, jeśli bakterie z mutacją NDM-1 spowodują zapalenie układu moczowego u kobiety, nie da się go wyleczyć antybiotykami, ponieważ te leki, na które bakterie się nie uodporniły nie działają w zakażeniach układu moczowego. Choć firmy farmaceutyczne pracują nad nowymi lekami, badania te potrwają parę lat, a wówczas potrzebne będą zapewne jeszcze nowsze antybiotyki.

Na razie uodporniły się bakterie wywołujące cholerę, biegunkę i inne ważne infekcje, ale możliwe jest przeniesienie genu odporności na inne chorobotwórcze zarazki.

Prawdopodobnie nośnik genu NDM-1 – plazmid (mały, ruchomy fragment DNA) – trafił do środowiska ze szpitali dzięki jelitowym bakteriom Escherichia coli, wydalanym z kałem. Plazmid zawiera także kilka innych genów nadających bakteriom odporność. W temperaturze 30 stopni Celsjusza, typowej dla indyjskiego sezonu monsunowego, bakterie z łatwością przyjmują obce plazmidy.

Lepsze oczyszczanie wody i poprawa warunków sanitarnych mogłyby uchronić ludzi przed kontaktem ze zmodyfikowanymi bakteriami. Niestety, indyjscy politycy utrudniają naukowcom badania. Władze obawiają się o przyszłość medycznej turystyki, dlatego wywiarają naciski, by nie zajmować się bakteriami z NDM-1.

 

Źródło: http://www.zycie.ca / ekonews.com.pl / WikiPedia/ http://www.ndm1bacteria.com/

Polecane: