Receptory smaku kwaśnego odpowiadają również za wykrywanie wody.

Język może wykrywać za pośrednictwem smaku kluczowe składniki odżywcze takie jak sód, cukier i aminokwasy. Dotąd nie było jednak wiadomo, jak wykrywamy wodę w ustach. Wiele gatunków owadów wyczuwa „smak” wody, dlatego podejrzewaliśmy, że ssaki mogą również dysponować maszynerią do detekcji wody – opowiada prof. Yuki Oka z Kalifornijskiego Instytutu Technologii.

Dhruv Zocchi mierzył reakcję elektryczną nerwów smakowych myszy na różne substancje. Nerwy reagowały na smaki zgodnie z przewidywaniami, ale okazało się, że są również stymulowane przez wodę. To ekscytujące, ponieważ wskazuje, że niektóre receptory smakowe są w stanie wykryć wodę – podkreśla Zocchi.

By się dowiedzieć, które receptory odpowiadają za detekcję wody, Amerykanie genetycznie i farmakologicznie blokowali funkcje poszczególnych populacji komórek. Ku naszemu zaskoczeniu, gdy wyciszyliśmy receptory smaku kwaśnego, reakcja na wodę również była całkowicie zablokowana. Wyniki sugerowały, że woda jest wykrywana właśnie przez te komórki – wyjaśnia Oka.

By wykazać, że tak rzeczywiście jest, zespół uciekł się do optogenetyki. Dzięki temu można było stymulować receptory kwaśnego światłem zamiast wodą. Naukowcy usunęli wodę z pojników myszy i tak je przebudowali, że pod wpływem dotyku dzióbki emitowały niebieskie światło. Okazało się, że spragnione gryzonie podchodziły do pojników i „piły” światło. Ponieważ się nie nawadniały, cały czas lizały dzióbek. Jak wyjaśniają akademicy, optogenetyczna samostymulacja komórek wyczuwających kwaśne smaki wyzwalała silne odruchy „picia” światła pod nieobecność wody.

Kwaśny jest często kojarzony z nieprzyjemnym smakiem, który zmniejsza ochotę zwierząt na dany płyn (myszy unikają np. picia soku z cytryny). Co ciekawe, u zmodyfikowanych genetycznie zwierząt stymulacja receptorów kwaśnego światłem nie prowadziła do awersyjnego zachowania.

Jak podkreślają autorzy publikacji z Nature, myszy z wyciszonymi receptorami kwaśnego miały problem z odróżnieniem wody od innych cieczy.

Rodzi się więc pytanie, jaką informację przekazują do mózgu receptory kwaśności. Może te komórki nie są bezpośrednio połączone z postrzeganą przez nas kwaśnością, ale zamiast tego pod wpływem stymulacji indukują różne smaki, m.in. wody – zastanawia się Zocchi.

Należy zauważyć, że stymulacja tych komórek nie eliminuje pragnienia. Odkrycia te pomagają jednak zrozumieć, jak mózg interpretuje sygnały wodne w warunkach napojenia i pragnienia – podsumowuje Oka.

Polecane: