Wyniki, uzyskane z 4 dekad, z 11 różnych sond , zostały opublikowane w Science.

Frisch zainteresowała się tym tematem kiedy wyniki w styczniu 2012 r. z NASA’s – IBEX, pokazały że wiatr słoneczny dostawał się do heliosfery z zupełnie innego kierunku niż było to obserwowane z misji NASA’s Ulysses w latach 90-tych. Frisch i jej koledzy postanowili zdobyć jak najwięcej danych z jak największej ilości źródeł, aby mieć pewność czy inne instrumenty dadzą dokładniejsze wyniki, czy wiatr rzeczywiście zmienił kierunek.

Pierwsze historyczne dane dotyczące wiatru słonecznego pochodzą z lat 70-tych. Dane z tego okresu sprawiły ze naukowcy zyskali pewność co do uzyskanych wcześniej wyników.

Zespół postanowił zbadać dane z kolejnych źródeł- m.in. the Ulysses (dane z lat 1990 do 2001), ostatnie dane z IBEX, oraz innych misji NASA. Kolejne dane pochodziły z obserwacji z Japonskiej Agencji Kosmicznej Nuzomi.

„Kierunek wiatru uzyskany z najnowszych danych nie zgadza się z kierunkiem uzyskanych z wcześniejszych pomiarów, co sugeruje, że wiatr się zmienił w czasie”, powiedział Eric Christian, naukowiec misji IBEX w Centrum Goddard Space Flight w Greenbelt, Md

Różne obserwacje bazowały na 3 różnych metodach mierzenia wiatru.
IBEX i Ulysses mierzyły neutralne atomy helu które przepływały wewnątrz układu słonecznego. Pomiary IBEX’u były robione w pobliżu ziemi, podczas gdy Ulysses’a- sięgały orbity Jowisza.
Podczas wcześniejszych pomiarów z lat 70-tych zaobserwowano fluorescencyjność, która towarzyszy ekstremalnemu ultrafioletowemu promieniowaniu pochodzącego z rozproszonego wiatru mijającego Słońce. neutralne atomy helu dostające się pod wpływ grawitacji Słońca tworzą skoncentrowany stożek.
Kiedy promieniowanie ze Słońca odbija się od tych atomów, dają one światło. Mierząc to światło dostaje się informacje o kierunku wiatru.

Trzecia metoda mierzenia wiatru opiera się na fakcie, że po spotkaniu z promieniowaniem słonecznym cząsteczka neutralnych atomów helu zyskuje elektron i staja się naładowane. Dużo instrumentów w kosmosie nastawionych jest na badanie naładowanych cząsteczek, np. części na STEREO i ACE. Instrumenty te mogą mierzyć podłużny kierunek wiatru cząsteczek.
Dane z tych różnych źródeł pokazują ze kierunek wiatru zmienił się o 4 do 9 stopni podczas tych 40 lat.
Naukowcy dowiedzieli się , że nasz Układ Słoneczny znajduje się w pobliżu krawędzi lokalnego obłoku międzygwiazdowego. W tym obszarze galaktyki mogą wystąpić turbulencje.
W związku z tym heliosfera może być wystawiona na różne kierunki wiatru. Podczas gdy naukowcy nadal nie wiedza z całą pewnością jaka jest przyczyna zmiany kierunku wiatru, zespół uważa, że dodatkowe obserwacje powinny wyjaśnić tą przyczynę, dając nam nawet więcej informacji o galaktyce, w której się znajdujemy.

 

Źródło: www.nasa.gov
Tłumaczenie: nikt11

Polecane: