Western Digital, aktualny właściciel marki HGST, wprowadza 3,5” dysk Ultrastar Hs14. 14 TB urządzenie wykorzystuje technikę zapisu Shingled Magnetic Recording, dając najwyższą obecnie dostępną gęstość zapisu przy najniższym wskaźniku poboru mocy na 1 TB pojemności.

Nowy dysk umożliwi efektywniejsze przechowywanie danych w dużych centrach obliczeniowych (fot. WD)

Dysk HGST Ultrastar Hs14 to produkt przeznaczony głównie dla dużych centrów danych i firm zarządzających wielkoskalowymi chmurami danych. Pamięć ma o 40 procent większą pojemność i ponad dwukrotnie wyższą wydajność zapisu sekwencyjnego w stosunku do wcześniejszych dysków HGST z serii Ultrastar o pojemności 10 TB.

Nowy produkt jest urządzeniem klasy enterprise, czyli dyskiem o bardzo dobrej trwałości. Średni czas pracy (tzw. wskaźnik MTBF) wynosi 2,5 miliona godzin. Dla wielu dysków stosowanych w komputerach domowych wskaźnik ten jest kilkakrotnie niższy. Nie bez znaczenia, zwłaszcza dla centrów danych, jest efektywność energetyczna nowych dysków. Pobór mocy mierzony stosunkiem do znormalizowanej pojemności wynosi zaledwie 0,37 W na 1 TB w przypadku modeli SATA – i 0,44 W na 1 TB dla modeli z interfejsem SAS.

Dysk wykorzystuje znaną z modeli marki HGST technologię HelioSeal, co oznacza, że talerze poruszają się w zamkniętej hermetycznie obudowie, nie na poduszce powietrznej, lecz na helowej. Ze względu na zastosowaną technikę zapisu (host-managed SMR) urządzenie powinno być stosowane przede wszystkim do sekwencyjnego zapisu dużych zbiorów danych.

A tak wyglądał pierwszy w historii dysk z głowicami na ruchomych ramionach: IBM Model 350 (fot. IBM)

Nowy dysk Western Digital pokazuje jak olbrzymi rozwój dokonał się w technice magnetycznego przechowywania danych. Przypomnijmy, że pierwszy dysk twardy z ruchomą głowicą odczytująco-zapisującą znalazł się w komputerze IBM 305 RAMAC, który uruchomiono w 1957 roku w jednym z działów koncernu Chrysler. Ów pierwszy dysk, tzw. model 350, przechowywał 5 milionów 8-bitowych znaków (7 bitów danych + 1 bit parzystości), co w przeliczeniu na dzisiejsze jednostki dawałoby ok. 4,4 MB. Tyle informacji trzymano na aż 50 (tak, pięćdziesięciu) 24-calowych dyskach.

Ze względu na różnice w wymiarach, do porównania dawnej pamięci IBM z najnowszym dyskiem HGST Ultrastar Hs14 najlepiej posłużyć się wskaźnikiem gęstości zapisu. IBM Model 350 umożliwiał zapis maksymalnie 100 bitów na cal. Tymczasem dysk WD – HGST Ultrastar Hs14 osiąga gęstość 1034 gigabitów na cal. Czyli ponad miliard razy większą.

 

Źródło: chip

 

Polecane: