Naukowcy odkryli, że w miarę starzenia w ludzkim moczu rośnie poziom związku wskazującego na uszkodzenia oksydacyjne RNA. Ponieważ łatwo określić poziom tego markera, już wkrótce można by w ten sposób mierzyć, jak bardzo postarzało się nasze ciało i określać wiek biologiczny. Autorzy publikacji z pisma Frontiers in Aging Neuroscience podkreślają, że przyda się to z pewnością do przewidywania ryzyka chorób związanych z wiekiem, a nawet ryzyka zgonu.

Niektórzy naukowcy uznają starzenie za chorobę, w przebiegu której komórki z czasem akumulują uszkodzenia. Tempo narastania tych uszkodzeń jest różne u różnych ludzi; wpływają na to czynniki genetyczne, tryb życia czy środowisko. Wg specjalistów, uszkodzenia komórkowe mogą być dość dokładnym wskaźnikiem wieku biologicznego.

Zespół dr Jian-Ping Cai z Uniwersytetu Zhejiang uważa, że możliwość określania wieku biologicznego przyda się nie tylko przy szacowaniu ryzyka chorób związanych z wiekiem/zgonu, ale i przy ocenie działania ewentualnych terapii spowalniających starzenie.

Powstające w wyniku metabolizmu komórkowego reaktywne formy tlenu [RFT] mogą powodować uszkodzenia biocząsteczek, np. DNA czy RNA. Gdy się starzejemy, uszkodzenia oksydacyjne narastają, co znajduje odzwierciedlenie w poziomie markerów stresu oksydacyjnego.

Jednym z takich markerów jest 8-oksy-7,8-dihydroguanina (8-oxoG), która powstaje w wyniku oksydacji RNA. Podczas wcześniejszych badań na zwierzętach zespół Cai zauważył, że z wiekiem poziom 8-oxoG w ich moczu rośnie.

By sprawdzić, czy analogiczne zjawisko zachodzi u ludzi, naukowcy mierzyli poziom 8-oxoG w moczu 1228 Chińczyków w wieku 2-90 lat. Wykorzystali do tego ultrawysokosprawną chromatografię cieczową (ang. Ultra High Performance Liquid Chromatography, UHPLC).

U ochotników w wieku 21 lat i starszych zauważyliśmy zależny od wieku wzrost stężenia 8-oxoG w moczu. To oznacza, że 8-oxoG w moczu dobrze rokuje jako nowy marker starzenia.

Chińczycy podkreślają, że poziomy 8-oxoG kształtowały się podobnie u obu płci (z wyjątkiem kobiet w wieku pomenopauzalnym, u których stężenie 8-oxoG było wyższe). Akademicy przypuszczają, że ma to związek ze spadkiem poziomu estrogenu, który wykazuje działanie przeciwutleniające.