Rośnie szansa na powstanie zjawiska El Nino. Amerykańscy klimatolodzy szacują ją na 80 procent. Ostatnie, z którym mieliśmy do czynienia na przełomie lat 2015/2016, przyczyniło się do dużych zmian w pogodzie.

Odchylenie od średniej temperatury powierzchni oceanu na dzień 8 listopada według NOAA

Amerykańskie rządowe Centrum Prognoz Klimatycznych ostrzega, że El Nino może pojawić się już tej zimy. Szansa – ich zdaniem – wynosi aż 80 procent. Nieco ostrożniejsi w szacunkach są specjaliści z Japońskiej Agencji Meteorologicznej. Według komunikatu wydanego w piątek, istnieje 70-procentowe prawdopodobieństwo, że do wiosny na półkuli północnej utworzy się El Nino.

 

Zmiany pogodowe

El Nino po hiszpańsku znaczy chłopiec, dzieciątko. W badaniach klimatu jest to zjawisko pogodowe i oceaniczne, które polega na utrzymywaniu się ponadprzeciętnej wysokiej temperatury na powierzchni wody w strefie równikowej Pacyfiku. Powstaniu tego zjawiska sprzyjają: słabnięcie pasatów ze wschodu i zahamowanie „upwellingu”, czyli wynoszenia ku powierzchni oceanu chłodnych wód głębinowych.

Ostatni raz do czynienia z El Nino mieliśmy w latach 2015-2016. Wtedy temperatura w środkowo-wschodniej części Pacyfiku przekroczyła normę o dwa stopnie Celsjusza. Zjawisko było przyczyną między innymi blaknięcia koralowców, suszy w Afryce oraz opóźnienia się monsunu na Filipinach. Ulewne deszcze spadły w Paragwaju, gdzie z zalanych terenów ewakuowano setki tysięcy osób. El Nino wini się również za ogromne pożary w Kanadzie.

Przeciwieństwem El Nino jest La Nina – anomalia polegająca na utrzymywaniu się wyjątkowo niskiej temperatury na powierzchni wód Pacyfiku.

 

Związek z powodziami w latach 1997-1998 r ?

El Nino wpływa na pogodę na całym globie. Wschodnim stanom Ameryki Północnej w 2015 roku przyniosło ochłodzenie i opady. Na pustyni w Arizonie padał śnieg, a Kalifornia zmagała się z suszami.
Niektóre hipotezy wiążą to zjawisko z chłodniejszymi i śnieżnymi zimami w Ameryce Północnej i Europie, bardziej upalnymi i suchymi latami na kontynencie oraz suszami w Afryce.

Wielu klimatologów i oceanologów, między innymi prof. Michael J. Mc Phaden z Pacific Marine Environmental Laboratory w Seattle w USA, uważa, że powodzie, które spustoszyły środkową Europę w 1997 i 1998 r. były jednym ze skutków wyjątkowo silnego El Nino. Rozmaite kataklizmy klimatyczne dotknęły wtedy niemal każdej części globu.

Analizy statystyczne wykazały, że w latach kiedy występuje El Nino, w letnich miesiącach wzmacnia się działanie Wyżu Azorskiego. Jest on częścią oscylacji – NAO (North Atlantic Oscillation). Nałożenie się tych dwóch zjawisk, jak podczas powodzi z 1997 roku, prawdopodobnie nasila południowo-zachodni wiatr, niosący wilgotne morskie powietrze nad Europę.

Kiedy występowało El Nino?

Na podstawie danych z Amerykańskiej Narodowej Agencji Oceanów i Atmosfery (NOAA) El Niño wystąpiło w latach: 1977/78, 1982/83, 1986-88, 1991/92, 1994/95. Na przełomie 1997/1998 było najsilniejsze. El Nino było także w latach 2002/03, 2004/05 oraz 2006/07.

Mapa przedstawia odchylenie od średniej temperatury powierzchni wody w Oceanie Spokojnym (NOAA)

 

Źródło: Reuters, tvnmeteo