Neurotechnolodzy z Uniwersytetu w Tybindze po raz pierwszy zmierzyli poza laboratorium (w dodatku w ekstremalnych warunkach, bo przed 192-m skokiem na bungee) potencjał gotowości (ang. readiness potential).

Według specjalistów, readiness potential odzwierciedla wczesny proces przygotowawczy poprzedzający ruch. Wcześniejsze studia wykazały, że zaczyna się on ok. 850 ms przed ruchem i występuje obustronnie (symetrycznie) nad przyśrodkowymi oraz zaśrodkowymi okolicami mózgu.

Surjo R. Soekadar i jego doktorant Marius Nann podkreślają, że potencjał gotowości (Bereitschaftspotential) został po raz pierwszy opisany w 1964 r. przez Hansa Helmuta Kornhubera i Lüdera Deeckego, którzy w laboratorium badali aktywność osoby wielokrotnie poruszającej kciukiem.

Mimo licznych badań, nigdy nie zmierzono potencjału gotowości w życiowej sytuacji. Ponieważ napięcie zmienia się w zakresie kilku milionowych wolta, uważano, że pomiary są możliwe tylko w warunkach laboratoryjnych.

Z myślą o rozwijaniu interfejsów mózg-maszyna Niemcy postanowili spróbować ocenić readiness potential podczas codziennych zadań/wydarzeń. Chcieli też sprawdzić, czy potrzebna do zainicjowania ruchu siła woli wpływa w jakiś sposób na cechy potencjału gotowości. W studium wzięło udział 2 półprofesjonalnych zawodników skoków ekstremalnych ze skał do wody. Aktywność ich mózgu badano przed skokiem z 2. co do wysokości platformy bungee w Europie przy Europabrücke w Austrii.

Już po kilku skokach Niemcy byli w stanie bez najmniejszych wątpliwości zmierzyć potencjał gotowości, co wg nich, oznacza, że jest on silnie wyartykułowany. Po raz kolejny eksperymenty pokazują, że granice możliwości da się przesuwać. Niewykluczone [więc], że wkrótce neurotechnologia stanie się częścią naszego codziennego życia – podsumowuje Soekadar.