Pod powierzchnią jednego z największych kraterów uderzeniowych w Układzie Słonecznym, który znajduje się na południowym biegunie Księżyca, astronomowie natrafili na ogromne złoża metalu. Naukowcy twierdzą, że metal ten był częścią asteroidy, której uderzenie uformowało krater.

Basen Biegun Południowy – Aitken  ma średnicę 2500 kilometrów i głębokość 13 kilometrów. Znajduje się po niewidocznej z Ziemi stronie naszego naturalnego satelity. To jeden z największych kraterów uderzeniowych w Układzie Słonecznym i najstarszy na Księżycu.

Dane zebrane dzięki księżycowym orbiterom wskazują, że w tym kraterze jest coś wystarczająco dużego, by spowodować znaczną anomalię grawitacyjną. – Wyobraź sobie, że zabierasz stos metalu pięciokrotnie większy niż wyspa Hawaiʻi (nazywana także Big Island, największa wyspa archipelagu Hawajów – przyp .red) i zakopujesz go pod ziemią – powiedział geofizyk Peter James z Baylor University. – Mniej więcej tyle niespodziewanej masy wykryliśmy – dodał.

Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „Geophysical Research Letters”.

Anomalia została odkryta w dwóch zestawach danych. Pierwszym z nich była misja NASA GRAIL (Gravity Recovery and Interior Laboratory), w której para orbiterów w latach w 2011 i 2012 zmapowała pole grawitacyjne Księżyca. Dane te wskazały na anomalię grawitacyjną. Pokazały, że Basen Biegun Południowy – Aitken ma wyższą gęstość niż reszta powierzchni Księżyca. Zespół naukowców przypisał to bogatemu w żelazo składowi powierzchniowemu w tym miejscu.

Ale kiedy zespół porównał te wyniki z danymi z topografii księżycowej zebranymi przez Lunar Reconnaissance Orbiter, wyniki pokazały masę około 2,18 trylionów kilogramów rozciągającą się na głębokości ponad 300 kilometrów pod powierzchnią krateru.

– Po połączeniu tych danych odkryliśmy nieoczekiwanie dużą masę pod basenem Aitken – powiedział James. – Jednym z wyjaśnień tej dodatkowej masy jest to, że metal z asteroidy, która uformowała ten krater, wciąż jest osadzony w płaszczu Księżyca – dodał.

Symulacje komputerowe uderzeń asteroid sugerują, że w odpowiednich warunkach rdzeń żelazowo-niklowy może zostać rozproszony podczas uderzenia w górnym płaszczu – warstwa między skorupą Księżyca a rdzeniem.

Inne możliwe wytłumaczenie to procesy wulkaniczne. W płaszczu księżycowym występuje wysokie stężenie tlenków tytanu, które prawdopodobnie powstały w wyniku chłodzenia i krzepnięcia oceanów magmy. Tlenki te mają dużą masę, która w jakiś sposób mogłaby zostać skoncentrowana pod strukturą Basen Biegun Południowy – Aitken.

Początkiem stycznia tego w kraterze Von Kármána, który jest częścią struktury Basen Biegun Południowy – Aitken, osiadł lądownik Chang’e-4 Chińskiej Narodowej Agencji Komicznej.

 

 

 

Źródło: Baylor University, DziennikNaukowy, https://www.zmescience.com/science/moon-south-metal-0352452342/