Poprawia się stan Wielkiej Rafy Koralowej u wybrzeży Australii. – Jestem naprawdę podekscytowany – podkreślił Peter Harrison, pionier techniki rozmnażania koralowców, która pozwala na zahamowanie procesu obumierania rafy.

Zdjęcie ilustracyjne

Koralowce rozmnażają się przez pączkowanie, podział lub płciowo – przeważnie z zapłodnieniem zewnętrznym. To właśnie tego sposobu dotyczy projekt Coral IVF. W jego ramach opracowano technikę pozyskiwania gamet, z których hodowane są larwy.Te wykorzystywane są następnie do regeneracji poważnie uszkodzonych obszarów rafy. Dzięki temu proces masowego blaknięcia, który naukowcy obserwują od kilku dekad, może zostać zahamowany.

„Technika działa tak, jak przewidywaliśmy”

– Jestem naprawdę podekscytowany – powiedział Peter Harrison, kierownik zespołu badawczego z Uniwersytetu Southern Cross, pionier tej techniki.

Zespół Harrisona, współpracujący z fundacją Great Barrier Reef Foundation, po raz pierwszy zastosował tę metodę rozmnażania koralowców w pobliżu wyspy Heron w 2016 roku. Umieszczono tam ponad 60 nowych organizmów, dzięki którym tamtejsza rafa ma szansę być pierwszą w pełni odbudowaną w ramach projektu Coral IVF.

– Technika działa tak, jak przewidywaliśmy, i możemy wyhodować bardzo dużo koralowców z maleńkich, mikroskopijnych larw w ciągu zaledwie kilku lat – zapewnił Harrison.

Wpisana na listę UNESCO

Wielka Rafa Koralowa to największa na świecie rafa, położona wzdłuż północno-wschodnich wybrzeży Australii, na Morzu Koralowym. W 1981 roku została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako najbardziej rozległy i spektakularny ekosystem tego rodzaju na świecie.Żyje w nim około 600 gatunków koralowców, 1625 gatunków ryb, trzy tysiące gatunków mięczaków, 630 gatunków szkarłupni, sześć gatunków żółwi morskich, 30 gatunków wielorybów i delfinów, 133 gatunki rekinów i mant, 14 gatunków węży morskich oraz jedna z największych populacji diugoni.

Ostatnie badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Jamesa Cooka wykazały, że w ciągu ostatnich trzech dekad ponad połowa rafy została utracona.

Co to znaczy „blaknięcie rafy”?

Blaknięcie rafy spowodowane jest utratą symbiotycznych glonów przez koralowce i inne organizmy budujące i tworzące ten ekosystem (stąd używane czasami określenie „blaknięcie koralowców” eksperci uważają za nieprecyzyjne).

Zjawisko to jest skutkiem stresu środowiskowego – przede wszystkim podwyższonej temperatury wody. Uważane jest za największe zagrożenie dla raf koralowych na całym świecie. Długotrwały stres temperaturowy może prowadzić nawet do całkowitego obumierania kolonii.

Źródło: Reuters, barrierreef.org
0 0 vote
Article Rating