Jeziora, wydmy, kratery, równiny – naukowcy Jet Propulsion Laboratory w Kalifornii opublikowali pierwsze mapy powierzchni księżyca SaturnaTytana – obrazujące różnorodność jego powierzchni. Badacze pod kierunkiem Rosaly Lopes publikują na łamach czasopisma „Nature Astronomy” wyniki obserwacji prowadzonych w latach 2004-2017 przez sondę Cassini, podczas 120 przelotów w pobliżu tego księżyca Saturna. Mapy powstały w wyniku złożenia obrazów wykonanych techniką radarową, kluczową dla badań przez nieprzezroczystą atmosferę oraz obserwacji promieniowania widzialnego i podczerwieni.

Powierzchnia Tytana w podczerwieni /NASA/JPL-Caltech/Stéphane Le Mouélic, University of Nantes, Virginia Pasek, University of Arizona /Materiały prasowe

Tytan, księżyc większy od planety Merkury, to jedyne ciało poza Ziemią w naszym Układzie Słonecznym, które ma na powierzchni ciekłe substancje. Jeziora na Tytanie wypełnia jednak nie woda lecz węglowodory, metan i etan, ciekłe w niskiej, panującej tam temperaturze. Tytan ma aktywny, oparty na metanie cykl hydrologiczny, który pomógł stworzyć różnorodny krajobraz geologiczny. Jego powierzchnia jest jedną z najbardziej różnorodnych w całym Układzie Słonecznym – podkreśla Rosaly Lopes, której najnowsze badania istotnie przyczyniły się do powstania mapy.

Mimo różnych materiałów, temperatury, pól grawitacyjnych Ziemi i Tytana, wiele form ich powierzchni przypomina siebie nawzajem, co może być interpretowane jako dowód działania tych samych procesów geologicznych. Mapa pokazuje zależność występowania różnych form terenu od szerokości geograficznej i fakt, że niektóre z tych form zajmują większe tereny niż inne – dodaje.

Pierwsza globalna mapa geologiczna Tytana, wykonana w oparciu o obrazy radarowe i zdjęcia w świetle widzialnym wykonane przez sondę Cassini w latach 2004 – 2017 /NASA/JPL-Caltech/ASU /Materiały prasowe

Tytan jest środowiskiem geologicznie aktywnym

Ta praca jest najlepszym przykładem korzystania z różnych instrumentów i różnych zestawów danych – tłumaczy Rosaly Lopes. Nie mieliśmy możliwości obserwacji z pomocą radaru SAR (radaru z syntetyczną aperturą) całej powierzchni Tytana, ale wykorzystanie innych instrumentów i innych trybów pracy radaru pozwoliło nam wyciągać wnioski na temat obszarów, które nie były w obrazie SAR dostępne – zaznacza. Ekstrapolacje były dziełem geologa, Davida Williamsa ze School of Earth and Space Exploration na Arizona State University w Tempe.

Misja sondy Cassini odkryła, że Tytan jest środowiskiem geologicznie aktywnym, w którym węglowodory, metan i etan, pełnią rolę, jaką na Ziemi pełni woda –  tłumaczy David Williams. Te węglowodory spadają w postaci deszczu, spływają w postaci strumieni i rzek, trafiają w końcu do jezior i mórz, z których parują do atmosfery. To zdumiewający świat – mówi.

 

 

 

Źródło: NASA