Szwedzcy naukowcy z Uniwersytetu Technologiczne Chalmers opracowali wydajną metodę rozbijania dowolnego plastiku na molekuły. Uzyskany w ten sposób gaz można następnie wykorzystać do produkcji plastiku o takiej samej jakości, co produkt oryginalny. Nowa technologia nadaje się do zastosowania w już istniejących zakładach przeróbki odpadów sztucznych.

System technologiczny umożliwiający wykorzystanie tworzyw sztucznych, łączący wszystkie materiały na bazie węgla.

Nie zapominajmy, że plastik to fantastyczny materiał. Dzięki niemu mamy produkty, o których bez niego moglibyśmy tylko pomarzyć. Problemem jest fakt, że jego produkcja jest tak tania, iż bardziej opłaca się wytwarzać nowy plastik z ropy niż zajmować się recyklingiem plastikowych odpadów, mówi Henrik Thunman.

Naukowcom udało się jednak opracować proces, który może to zmienić.

Henrik Thunman, profesor i kierownik Wydziału Technologii Energetycznych

Dzięki znalezieniu odpowiedniej temperatury, około 850 stopni Celsjusza, odpowiedniego tempa i czasu ogrzewania, wykazaliśmy, że w ciągu godziny możemy zamienić 200 kilogramów plastiku w użyteczny gaz. Ten można następnie przetworzyć na poziomie molekularnym i uzyskać plastik takiej samej jakości jak ten oryginalny, wyjaśnia Thunman.

Obecnie na świecie przetwarza się jedynie niewielką część plastiku, a i tutaj zwykle po przetworzeniu uzyskuje się plastik niskiej jakości. Większość plastiku ląduje na wysypiskach lub jest spalana. Obecnie wykorzystywane technologie pozwalają przeważnie na uzyskiwanie po recyklingu plastiku coraz gorszej jakości. W końcu jest ona tak zła, że nie pozostaje nic innego niż takich plastik wyrzucić lub spalić. My skupiliśmy się na przechwyceniu atomów węgla z plastiku i wykorzystaniu ich do stworzenia plastiku o oryginalnej jakości. W ten sposób uzyskaliśmy rzeczywisty recykling, dodają Szwedzi.

Twórcy nowej metody informują, że nie tylko nadaje się ona do pracy z każdym rodzajem plastiku, ale można ją stosować na wielką skalę, tam, gdzie trzeba przetwarzać dziesiątki tysięcy ton odpadów. Ze szczegółami szwedzkiej technologii można zapoznać się w artykule opublikowanym na łamach Sustainable Materials and Technologies.

 

 

 

Źródło: Chalmers University of Technology, chalmers.se